Magnetiseren komt voort uit een onverklaarbare drang van diep uit je hart om mensen te helpen.
Magnetiseren is eigenlijk zo oud als de mensheid bestaat, en houdt in -
Als kleine jongen zag ik energie.
Soms lag uren lang te staren naar de energie bollen die als luchtballonnen door mijn kamer zweefde.
Ook speelde ik urenlang met de lichtverschijnselen die tussen mijn handen ontstonden als ik ze op een paar cm afstand van elkaar bewoog.
Rond mijn 11 werd ik ziek. Ik voelde me niet thuis in mijn lichaam. Ik was anders dan andere kinderen van mijn leeftijd. Lange tijd viel ik bijna dagelijks flauw. Dokters konden geen echte aanwijzing vinden waar dit vandaan kwam.
Toen ik 12 was vertelde ik mijn moeder al dat als hij beter zou worden, mensen zou gaan helpen. Ik was me er toen nog niet van bewust van wat ik daar mee bedoelde. Drie jaar na deze uitspraak legde ik spontaan de handen op de pijnlijke pols van mijn zus. Dat werd extreem warm, waarna de pijn verminderde. Niet lang daarna hielp ik wekelijks mensen die met allerlei kwaaltjes bij me kwamen.
Een opleiding als magnetiseur heb ik nooit gevolgd. Alle handelingen kwamen als een natuurlijke wet tot me.
Als mensen bij me kwamen wilde ik zo weinig mogelijk weten. Door mijn handen op de schouders te leggen kwamen de pijnen van deze persoon als een magneet op me af. Ik voelde hun pijn als of dat het mijn pijn was.
Mijn handen gingen als vanzelf naar de plek waar het probleem zat. Dat werd extreem warm of steen koud waarna de pijn meestal voor het verdween eventjes erger werd.
Het spelen met energie was de basis voor het ontwikkelen om de magnetische kracht door te geven aan andere mensen.
Daarna kwam het intense verlangen om andere te helpen als ze ziek waren. Deze drang was bijna een obsessie.
Het intense verlangen deed mij tevens mensen naar mij toetrekken die beter wilde worden.
